رفتار با دوقلوها

حتما شما هم در خیابان یا میان اطرافیان‌تان دوقلوهایی را دیده‌اید که یک‌رنگ و یک‌شکل لباس پوشیده‌اند. به?طوری که در بسیاری از موارد تشخیص آنها از یکدیگر کار چندانی نیست. شاید هم شاهد این بوده‌اید که چگونه بر سر وسایل یکسان با هم دعوا می‌کنند. مسلما این مسائل برای والدینی که کودکان دوقلو دارند، بسیار اهمیت دارد.

مهم‌ترین مساله در مورد دوقلوها داشتن رفتار متفاوت با هر کدام از آنهاست. خیلی از مواقع والدین به دلیل اینکه فرزندانشان دوقلو هستند با آنها یکسان برخورد می‌کنند در حالی که این رفتار درست نیست و گاهی باید با آنها رفتاری کاملا متفاوت داشته باشند. این مساله به خصوص در مورد دوقلوهای دوتخمکی (ناهمسان) که کاملا می‌توانند از نظر ویژگی‌های رفتاری با هم متفاوت باشند و حتی ویژگی‌های رفتاری عکس هم داشته باشند، بیشتر صدق می‌کند.

بنابراین باید با این کودکان همان‌گونه که ویژگی رفتاری متفاوتی دارند، متفاوت رفتار شود. به عنوان نمونه دوقلوهایی هستند که یکی از آنها از نظر ویژگی‌های سرشتی جزو کودکان آسان یا راحت است و کودک دیگر از نظر ویژگی‌های سرشتی جزو کودکان دشوار یا کودکان بدقلق محسوب می‌شود و می‌توان پیش‌بینی کرد که کودک بدقلق یا دشوار به دلیل ویژگی‌های رفتاری، توجه بیشتری از والدین، برای رسیدگی به خواسته‌هایش دریافت می‌کند. در حالی که به دلیل همان حسی که از اسم آنها و ویژگی‌های راحت‌بودنشان معلوم است، مدیریت رفتار کودکان راحت برای والدین بسیار آسان است و ممکن است حتی توجه کمتری دریافت کنند و به نوعی مورد غفلت و بی‌توجهی در مقایسه با قل بدقلق خود قرار بگیرند. بنابراین خانواده‌ها باید به این امر واقف باشند که با هر کودک براساس ویژگی‌های رفتاری‌اش برخورد و رفتار کنند.


لباس هم‌رنگ و هم‌شکل به آنها نپوشانید

مشکل دیگری که به?خصوص در خیلی از فرهنگ‌ها به خصوص فرهنگ ما وجود دارد در مورد پوشش دوقلوهاست. به گونه‌ای که خانواده‌ها می‌گویند خود دوقلوها نیز اصرار دارند پوششی یکسان داشته باشند درحالی که به دلایلی که در بالا اشاره شد حتما باید پوشش کودکان دوقلو از ابتدا کاملا با هم متفاوت باشد. شاید زمانی که کودکان بزرگ‌تر می‌شوند روی طرح لباس اصرار داشته باشند که یکی باشد اما حتما با متمایزکردن رنگ لباس آنها را از یکدیگر تفکیک کنید. حتی بهتر این است که طرح لباس‌ها نیز متفاوت باشد. به علاوه باید از هرکدام از دوقلوها نظرشان را در مورد انتخاب وسایل مورد نیازشان بپرسید. در خیلی از موارد دیده می‌شود وقتی والدین نظر کودکان دوقلو را می‌خواهند از دوم شخص جمع استفاده می‌کنند در حالی که باید آنها را دوم شخص مفرد مخاطب قرار دهند. این یکی از نکاتی است که باید در رفتار با آنها در نظر داشت.


بهتر است همکلاس نباشند

در مورد حضور کودکان دوقلو در مهدکودک یا مدرسه حتی‌الامکان تا جایی که مقدور است به?خصوص در مدرسه باید کلاس‌هایشان با هم متفاوت باشد. به دلیل اینکه کودکان دوقلو بعد از مدتی یاد می‌گیرند به جای اینکه نیازهای عاطفی‌شان را از همسالان خود بگیرند از ‌قل دیگر دریافت کنند و این مساله باعث می‌شود به جای اینکه پیوند عاطفی آنها بسیار قوی باشد در مهدکودک و به?خصوص در مدرسه کودکانی منزوی شوند و تمام مدت زنگ تفریح را با هم بگذرانند. در حالی که اگر کلاس‌هایشان با هم متفاوت باشد کودکان یاد می‌گیرند هر کدام شبکه اجتماعی خود را داشته باشند و دوستان جدیدی پیدا کنند.


با هم مقایسه‌شان نکنید

یکی از مشکلاتی که با حضور کودکان دوقلو در یک کلاس ایجاد می‌شود، این است که معلمان آنها را با هم مقایسه می‌کنند. چنانچه گفته شد براساس ویژگی‌ها و تفاوت‌های فردی کودکان دوقلو می‌توانند از لحاظ هوش و ویژگی رفتاری با هم متفاوت باشند. اما وقتی در یک کلاس هستند به?طور ناخودآگاه توسط معلمان و اولیای مدرسه با هم مقایسه می‌شوند و این امر باعث می‌شود یکی از آنها از هوش کمتری نسبت به قل دیگر برخوردار است، مدام زیر سایه دیگری قرار بگیرد و با او مقایسه شود و این مساله در درازمدت موجب کاهش اعتمادبه‌نفس او می‌شود. مقایسه کودکان با یکدیگر درخصوص والدین نیز صدق می‌کند.

چنین حالتی بین کودکان دوقلویی که یکی برون‌گراتر و دیگری درون‌گراتر است، نیز پیش می‏آید. در این موارد کودک برون‌گرا به مرور یاد می‏گیرد هر زمانی که از قل دیگر سوال می‌شود او جوابگو باشد زیرا کودکان درون‌گرا خجالتی و کمرو هستند و به جای اینکه آنها سوال را جواب دهند کودک برون‌گرا که جسورتر است شروع به پاسخ می‌کند. این رفتار به مرور زمان به عنوان الگوی رفتاری شکل می‌گیرد و کودک درون‌گرا در سایه حمایت کودک برون‌گرا که اعتمادبه‌نفس کاذبی در وی ایجاد شده قرار می‌گیرد.


در دعوایشان دخالت نکنید

توصیه می‌شود هنگامی که کودکان دوقلو با یکدیگر دعوا می‌کنند پدر و مادر در دعوای آنها دخالت نکنند و اگر مجبور به دخالت شدند حتما خودشان را ملزم کنند که قضاوت نکنند و نگویند که تقصیر با چه کسی است. به دلیل اینکه همیشه متهم می‌شوند که عدالت را رعایت نکرده‌اند و به نفع طرف دیگر قضاوت کرده‌اند. بنابراین برای اینکه متهم نشوید بهتر است قضاوتی نداشته باشید و اگر ناچارید دوقلوها را از هم جدا کنید – به دلیل صدمات احتمالی که ممکن است به هم وارد کنند – فقط وظیفه جداکردن و آرام کردن محیط خانه را برعهده داشته باشید و حتی‌المقدور قضاوت نکنید. اما اگر مجبور به قضاوت شدید حتما همیشه حق را به حق‌دار بدهید. این قضیه در خصوص کودکانی که اختلاف سنی کمی نسبت به یکدیگر دارند نیز صدق می‌کند.

منبع :سلامت ایران

پاسخی دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


− 5 = یک

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>