چرا بعضی از کودکان فحش می دهند؟

کودکان اغلب هنگامیکه بین ۷ تا ۱۱ ساله هستند، از گروه همسالان خود ناسزا گفتن را یاد می گیرند. گرچه ممکن است در کودکان پیش دبستانی نیز فحش دادن دیده شود، البته در صورتیکه خواهر یا برادرهای بزرگتر و یا حتی خود والدین در حرف های خود خیلی از فحش و ناسزا استفاده کنند. بیشتر افراد بزرگسال فحش دادن را رفتاری ناخوشایند می دانند، بخصوص در مدرسه. ولی برعکس در بین بچه های همسن و سال ناسزا گفتن ممکن است رفتاری کاملا قابل قبول و پذیرفتنی باشد. بعضی از کودکان برای نشان دادن تصویری خشن و پرخاشگرانه از خود، به فحش دادن روی می آورند. آنان به جای استفاده از خشونت به طور مستقیم، با ناسزا گفتن سایر کودکان را می ترسانند و وادار به فرمانبرداری از خود می کنند.
فحش دادن در خانه ممکن است برخاسته از انفجار خشم و عصبانیت باشد. ناسزا گفتن ممکن است شکلی از خشونت و بدرفتاری نسبت به خواهر یا برادر و به ندرت نسبت به والدین باشد. کودکان می توانند صدها بدوبیراه یاد بگیرند. والدین ممکن است بعضی از این ناسزاها را اهانت آمیز و زننده بدانند. در حالیکه بکار بردن بعضی دیگر از ناسزاها برای آنان مسئله ساز نیست و حتی خود آنان نیز ممکن است از آن جملات استفاده کنند. شما باید واقعا تصمیم بگیرید که استفاده از چه لغات، عبارات یا جملات ناپسندی در خانه مجاز و قابل قبول است و کدامیک نیست. رهنمودهایی که در زیر آمده به نحوی طرحریزی شده است که به کودکان کمک می کند عباراتی را یاد بگیرند که از لحاظ اجتماعی بیشتر قابل قبول هستند.
بیش از حد به بددهنی و ناسزا گفتن توجه نشان ندهید
توجه بیش از حد به این رفتارها باعث می شود که کودک، به این اعمال زشت ترغیب شود. بیش از حد واکنش نشان ندهید. به کودکتان به طور خیلی جدی و با قدرت بگویید که اصلا دوست ندارید او چنین کلماتی را مناسب شخصیت او نیست به کار ببرد. به کلمه های بی ضرر بی اعتنایی کنید. البته به کارگیری کلمات زشت و ناسزا نباید نادیده انگاشته شود، چون بکار بردن آنها می تواند در خارج از منزل، برای کودک دردسر ایجاد کند.
جایگزین های مناسب را به کودک بیاموزید
برای کودکتان توضیح دهید که وقتی کسی به او ناسزا می گوید، در واقع فقط یک حرف ناجور شنیده و حرف نمی تواند به انسان آسیبی برساند. کودکتان را طوری آماده کنید که بتواند برخورد درستی داشته باشد. وقتی فحش می شنود، درست عمل کند و خودش هم به کسی فحش ندهد. در مورد فحش با کودکتان صحبت کنید. به کودکتان بگویید که فلان فحش دقیقا چه معنایی دارد و چرا نباید از ان استفاده کرد. همچنین، به او بگویید چرا آن عبارت خاص می تواند احساسات دیگران را جریحه دار کند. روش های جایگزین را به کودک بیاموزی. به کودکتان بیاموزید که چگونه به جای فحش دادن کسی، احساسش را نسبت به مخاطبش بیان کند. برای نمونه: به جای اینکه به جسی بگویی بی شعور، براش توضیح بده که از دستش عصبانی هستی، چون جلوی دوستات تورو مسخره کرده. با کودک پنج یا شش ساله اتان نمایشی ترتیب دهید و در ضمن اجرای آن، به او بیاموزید که رفتار درستی داشته باشد و از فحش دادن بیزار شود. به کودک یاد دهید که به فحش های دیگران بی اعتنایی کند. اگر نمی تواند بی اعتنا باشد، به او یاد دهید چگونه به دوستانش نشان دهد که از فحش خوشش نمی آید. برای مثال: اگر فحش بدی دیگه باهات بازی نمی کنم. یا، مارک من واقعا از دستت عصبانی هستم، اسباب بازی منو بده و گرنه به مامانم میگم.
مطمئن شوید خودتان الگویی از فحش و ناسزا گفتن نیستید
از همان ابتدا به کودکتان نشان دهید که چه موقع هایی حرف ناجور زده و یا کلمه نامربوطی به کار برده است. در عین حال، از بدو تولد کودک، کلمه هایی را که به کار می برید، به دقت انتخاب کنید. اگر از لغات و عبارات زشت و زننده استفاده می کنید، نمی توانید از فرزند خود انتظار داشته باشید که فحش و ناسزا ندهد. از ناسزا گفتن بپرهیزید. به کودکتان برچسب (ننر) یا (خنگ) یا هر واژه دیگری از این قبیل نزنید. چون با این کار نه تنها یاد می گیرد که افراد دیگر را با چنین عنادینی صدا کند اگر از لغات و عبارات زشت و زننده استفاده می کنید، نمی توانید از فرزند خود انتظار داشته باشید که فحش و ناسزا ندهد. بلکه با تکرار این حالت، کودک باورش می شود ننر یا خنگ است.
هنگام صحبت کردن یا حتی بدو بیراه گفتن فقط از عباراتی استفاده کنید که در فهرست لغات مجاز شما هستند
همه والدین گاهی عصبانی و خشمگین می شوند. همه ما ممکن است تصادفا شی ای را بشکنیم، با چکش روی انگشت خود بزنیم. در این مواقع که بسیاری از والدین واژه زننده ای از دهانشان می پرد. البته هنگامیکه درد می کشیم، به سختی می توانیم نحوه صحبت کردن خود را در اختیار داشته باشیم، ولی اگر مجبورید فحش بدهید، در صورت امکان از واژه ای استفاده کنید که زشت و زننده نباشد.
مقررات را برای کودک شرح دهید
با کودک خود درباره فحش دادن در خانه صحبت کنید و نظر خود را در مورد این مشکل بیان کنید. (جیمز اصلا دوست ندارم این لغت را در خانه به زبان بیاوری. دیگر حق نداری از این لغت استفاده کنی). برای او توضیح دهید که می تواند از لغات دیگری که مجاز و قابل قبول هستند استفاده کند. (اگر مجبور هستی اینطوری صحبت کنی، می توانی بگویی…(به کودک لغات مجاز را بگویید) ولی از حالا به بعد حق نداری از این لغات استفاده کنی….(لغات ممنوع را به ترتیب برای او بگویید). یا اینکه به کودکتان بگویید اشکالی ندارد وقتی تنهاست از فحش استفاده کند، یا اینکه می¬تواند فحشش را در ذهنش بگوید.
انگیزه ای برای اطاعت کردن از مقررات ایجاد کنید
برای جلوگیری از فحش دادن کودک در خانه، از جدول رفتاری زیر که نشان داده شده است استفاده کنید. همانطور که می بینید برای هر روز از هفته باید یک ستون در نظر بگیرید. هرگاه کودک بدون ناسزا گفتن روزی را به پایان برساند، آخر شب می تواند به خاطر لیاقتی که از خود نشان داده یک امتیاز بدست آورد. در ضمن باید از کودک به خاطر اینکه در طول روز مودبانه صحبت کرده تشکر کنید و او را مورد تحسین قرار دهید و به او نشان دهید که بسیار خوب حرف زده و شما از رفتار او خوشتان می آید. هرگاه کودک توانست ۷ امتیاز را در یک ردیف از جدول بدست آورد، جایزه ای به او بدهید. این جدول را در آشپزخانه بچسبانید و به تعداد کافی برای ۳ تا ۵ هفته از آن تهیه کنید.
جدولی برای جلوگیری از ناسزا گفتن
تاریخ:                           ۲۰/۶
روز:                             شنبه
امتیاز :                          …
جمع امتیازات در پایان هفته:    ….
برای هر روز که کودک فحش و ناسزا نمی دهد، امتیازی قائل شوید و در پایان هفته این امتیازات را جمع کنید. و او را تشویق کنید.

رفتار صحیح را برای کودک شرح دهید
به فرزند خود بگویید که چگونه می تواند مشکل خود را از راه قابل قبول تر و پسندیده تری حل کند. (اگر می خواهی چند صفحه کاغذ از خواهرت قرض کنی، مودبانه و دوستانه از او خواهش کن).
پیامد این کار ناپسند را برای کودک شرح دهید
به فرزند خود بگویید که امروز هیچ امتیازی به او نمی دهید. مجازات دیگری نیز برای او تعیین کنید، مانند پس گرفتن حقوق و امتیازاتی که برای او در نظر گرفته بودید. مثلا ندیدن برنامه تلویزیونی مورد علاقه اش، به ازای هر فحش کم کردن مقداری از پول تو جیبی، یا محروم کردن او به مدت ۳ دقیقه.
به اعتراض های کودک توجه نکنید و در صورت لزوم مجازات ها را اعمال کنید
پس از شرح دادن پیامدها برای کودک، کافی است از او دور شوید و به اعتراض های او توجه نکنید. اگر این مسئله دوباره اتفاق افتاد، حتما همه این مراحل را یک بار دیگر تکرار کنید.

منبع: http://ravvan.com

۳ comments

  • با سلام
    از مطالب مفید سایتتون خیلی تشکر میکنم
    دختر ۳ سال ویک ماهی دارم که سال قبل شبا گریه میکنه بغلش هم بکنم خودشو میکشه پایین یعنی بذارم پایین باهاش حرف میزنم صداش میکنم تا بیدار بشه ولی فایده نداره بعد دوباره میخوابه چند دقیقه بعد بازم گریه کردنش شروع میشه ولی این اواخر یه کوچولو کمتر شده روزا هر کاری که میکنه شبا خوابش میبینه اخه تو خواب حرف میزنه خلاصه کلام خیلی کلافم میکنه

    • در پاسخ به پرنسس
      با سلام
      در این سن و سال کابوس ها و مشکلاتی در زمینه خوابیدن ممکن است وجود داشته باشد که تا حدی طبیعی است. اما بهتر است ابتدا با پزشک کودک مشورتی داشته باشید و سپس ساعات قبل از خواب را با انجام تشریفاتی خوشایند کنید که کودک برای خوابی آرام تر آماده شود. البته بررسی شرایط محیطی و روحی کودک نیز در این مورد لازم است. با خطوط ما در تماس باشید.

پاسخی دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


هشت − = 3

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>