مشکل دوست یابی و نگه داشتن دوست درمیان کودکان

فرض کنید فرزندتان گریه کنان نزد شما می آید و می گوید: «من هیچ دوستی ندارم. هیچ کس مرا دوست ندارد!»

هیچ پدر و مادری تحمل شنیدن چنین جملات تلخی را ندارد، همه ما می خواهیم فرزند خود را از خطرات جهان اطرافمان حفاظت کرده و به او اطمینان دهیم که دوستان زیادی دارد ولی یادتان باشد شما نمی توانید برای فرزند خود دوست پیدا کنید؛ هر چند می‌توانید مهارت‌های لازم را برای یافتن دوست به او بیاموزید.

تمام انسان ها به طور غریزی مایل به یافتن دوست هستند ولی موفقیت آنها در این راه به رفتار خودشان بستگی دارد.

کودکان از ۴ یا ۵ سالگی می توانند دوست پیدا کنند.هر نوباوه‌ای نیازمند چند دوست خوب و یا گروهی است که بتواند آنها را متعلق به خود بداند؛ زیرا با داشتن آنها می‌تواند چیزهای زیادی درباره خودش بیاموزد.

کشف علت دوست‌گریزی کودک

اگر کودکتان در ایجاد و نگهداری دوستی‌ها مشکل دارد، بکوشید علت آن را دریابید. آیا آن‌قدر حساس است که همیشه احساساتش جریحه دار می‌شود و دوستانش را از دست می‌دهد؟ آیا ساکت است و نسبت به ارتباط با دیگران بی تفاوت است؟ آیا تهاجمی ‌و قلدر است و به همین علت کودکان دیگر نمی‌خواهند با او باشند؟ آیا از مهارت‌های اجتماعی برخوردار نیست؟ آیا مهارت‌های لازم را برای یک دوست باوفابودن ندارد؟

صحبت با کودک

دقیق باشید. درباره رفتارهایی که مشاهده می‌کنید و اینکه چگونه موجب تاثیرگذاری بر روابط می‌شوند، گفتگو کنید. درباره دوستی صحبت کنید. اگر کودک به دلیل تمام شدن یک رابطه دوستی از نظر روانی آسیب دیده است، درباره وضعیت دوستی‌ها و اینکه چطور طی سال‌ها دوستان زیادی خواهد داشت که بعضی از آنها به مدت طولانی و بعضی از آنها تنها مدت کوتاهی دوست او خواهند بود، گفتگو کنید.از کودک بخواهید نام یکی از همکلاسی‌هایش را که همه او را دوست دارند بگوید و سپس درباره خصوصیات او چنین بپرسید: «چه طور رفتار می‌کند؟ چه کارهایی انجام می‌دهد؟ ویژگی‌های یک دوست خوب چیست؟»

تعیین اهداف دوستی

با همدیگر در این‌باره صحبت کنید که دوست دارد چه مهارت‌های اجتماعی و چطور دوستی‌هایی داشته باشد، بیشتر کودکان می‌توانند به آسانی کودکانی را که دوست دارند، با آنها دوست باشند، نام ببرند.

اگر کودک خردسالی، امکان برقراری ارتباط با دیگران را نداشته باشد، نمی‌تواند بیاموزد که چه طور در اجتماع رفتار کند. به او مهارت‌های اجتماعی را بیاموزید و هنگامی‌که دوستی‌اش خاتمه یافت یا احساس بروز مشکل کرد به او کمک کنید.

برداشتن اولین قدم برای پذیرش روابط اجتماعی

برای زمان بازی خردسالان و کودکان پیش از سنین مدرسه برنامه‌ریزی کنید. روی اولین تجارب کودکان نظارت کنید و آماده باشید تا با دخالت در کارشان بازی آنها را آسان کنید.

·   گردش‌های خانوادگی: اجتماع چند گروه خانواده فرصت خوبی برای ورود کودکان در موقعیت‌های اجتماعی به همراه کودکان سنین متعدد فراهم می‌کند. این موقعیت‌ها به کودک شما فرصت می‌دهد مهارت‌های اجتماعی را به کار گیرد و در عین حال نظاره‌گر ارتباط شما با مردم دیگر باشد. همچنین گردش‌های خانوادگی موجب ایجاد پیوندهای عمیق داخل خانواده می‌شود و بعدها که کودکتان باید مقابل فشار گروه همسالان ایستادگی کند؛ چنین گردش‌هایی نتیجه خود را نشان خواهد داد.

·   پافشاری نکنید. کودک را در مقابل مردم انگشت نما نکنید، از جملاتی مانند «نمی‌تونی به دایی‌ات سلام کنی؟» یا «برای همه از یک تا ده بشمر» بپرهیزید. هرچه قدر کودک در موقعیت‌های اجتماعی به خودش توجه بیشتری داشته باشد، احساس راحتی برای او مشکل‌تر خواهد بود.

·  به کودک برچسب نزنید.توصیف کودکتان به عنوان خجالتی، تنها، ساکت و یا سرد، روشی غلط است که بعد تاوانش را پس خواهید داد. برای نمونه در حال گذشتن از کوچه هستید و به آشنایی برمی‌خورید. مریم دو ساله یا بیشتر در سلام کردن یا حتی نگاه به فرد آشنا تردید دارد. رو به فرد آشنا می‌کنید و می‌گویید « مریم خجالتیه » ولی نمی‌دانید که با برچسب زدن به کودکتان رفتار او را تقویت می‌کنید. زمانی که به کودکتان برچسب انزواطلب و یا دچار مشکل در دوست‌یابی را می‌زنید، رفتار اجتماعی نامناسب را در او برمی‌انگیزید. درحالی که می‌توانید  با گفتن جملاتی او را تشویق کنید تا اجتماعی تر باشد. «تازه الان دیدنتون چند دقیقه طول می‌کشه تا بهتون عادت کنه.» این جمله را به جای اینکه بگویید «همیشه همین طوره» به کار ببرید.

شما والدین گرامی، چگونه آیین دوست‌یابی را به کودکان‌تان آموزش می‌دهید؟ اگر می‌خواهید در این باره بیشتر بدانید، به راهکارهایی برای دوست‌یابی و حفظ دوستان از سوی کودکان دقت کنید. برخی از کودکان به خصوص کم سن و سال ها برای کسب مهارت های اجتماعی نظیر حل مشکلات، مذاکره، همکاری و برقراری ارتباط نیاز به کمک دارند.

 

ارایه الگوی مناسب

کودک شما خواهد کوشید به طور دقیق مانند شما رفتار کند. بنابراین به یاد بسپارید زمانی که شما در حال خوش‌آمدگویی به مردم، گفتگوی تلفنی، خرید، بازی و یا انجام هر کار دیگری با مردم هستید، الگوی رفتار اجتماعی را به او نشان می‌دهید. اگر خجالتی بودن یکی از مشخصات شماست، او ممکن است از خجالتی بودن شما تقلید کند و بنابراین شاید لازم باشد که‌ این مشخصه خودتان را تغییر دهید. به یاد بسپارید که مهارت‌های اجتماعی دیگری هستند که شما به طور ناخودآگاه در حال آموختن آنها به کودکتان هستید حتی اگر ترجیح می‌دهید که آنها را یاد نگیرد.

ایفای نقش برای آموزش کودک

اجرای نمایش، فرصتی عالی در اختیار شما قرار می‌دهد که روش‌های مناسب رفتار با دیگر مردم را به کودک ارایه دهید. از کودکتان بخواهید که آنها را طوری که مشکل ایجاد نکند، تمرین کند. ابتدا موقعیت‌های ساده‌ای را نشان دهید و سپس آنها را پیچیده‌تر کنید. موقعیت‌ها می‌تواند شامل دعوت یک دوست به بازی، رد یک دعوت، مخالفت مسالمت‌آمیز، صحبت با تلفن، خوشامدگویی به میهمانان، گفتگو با کودکان و بزرگسالان و یا نمونه‌ای از یک ورزشکار خوب باشد. نقش‌ها را بین خودتان عوض کنید.

اگر کودک شما علاقه ای به یافتن دوست نشان نمی دهد از شیوه های زیر نیز می توانید استفاده کنید:

موقعیت های متعددی برای فرزندتان ایجاد کنید.
هر از گاهی دوستان کودک خود را به ناهار دعوت کنید و در ضمن نام او را در کلاس های مختلف بنویسید. بدین ترتیب او اجتماعی بودن را یاد می گیرد.
به بازی فرزندتان اهمیت دهید.
به علاوه وقتی با دوستان خود صحبت می کنید فرزندتان را نیز وارد بحث کنید.
او را به دیدن همسایه ها و خرید ببرید. هر چه بیشتر او با شخصیت های مختلف سر و کار داشته باشد موفق تر خواهد بود.

از فرزند خود حمایت کنید. شاید این کار آسان به نظر برسد ولی چند بار حقیقتا به اظهارات او گوش داده اید؟

به حرف‌های فرزندتان در مورد اتفاقاتی که در مدرسه می‌افتد گوش دهید. به انتخاب فرزندتان احترام بگذارید ودوستان وی را به خانه دعوت کنید. سعی کنید با دوستان فرزندتان و والدین آن ها آشنا شوید.

خود را نبازید.به همدردی با فرزندتان بپردازید ولی سخت نگیرید. یافتن دوست فرآیندی طولانی مدت است و فراز و نشیب زیادی داردو متأسفانه ناامیدی بخشی از روند دوست یابی محسوب می شود.

تمام کودکان در رابطه دوستی خود نوعی ناامیدی «طبیعی» را تجربه می کنند.

والدین می توانند با گوش دادن و به رسمیت شناختن احساسات کودکان خود به حمایت از آنها بپردازند. در مورد نگرانی های خود با افرادی مثل آموزگار، دوست یا سایر اعضای خانواده مشورت کنید.

شما هرگز نمی خواهید فرزندتان نگران شود و بنابراین برای حل مشکلات خود از افراد خبره کمک بگیرید.

مهم ترین مسئله این است که به فرزندتان نشان دهید چگونه دوست خوبی باشد و دوست پیدا کند.

بهترین راه این است که برای او یک الگو باشید. برای رسیدن به این هدف به موارد زیر توجه کنید:

–  به کودکتان برای شناسایی نقاط قوت خود کمک کنید.

– از گفتن کمبودهای خودتان هراس نداشته باشید.

–  بدون اینکه به انتقاد از فرزندتان بپردازید، سخنان وی گوش دهید.

–  مهربان باشید، به تمجید از دیگران بپردازید و به مردم کمک کنید.

–  با دیگران همدردی نشان دهید.

–  از روزگار گله و شکایت نکنید و به جای این کار به فرزندتان یاد دهید که مسائلی را که نمی توان تغییر داد بپذیرد و برای تغییر سایر مسائل تلاش کند.

آموختن طریقه دوست یابی در زندگی آینده کودکان ما نقش مهمی ایفا می کند. حتما در اطراف خود افرادی را دیده اید که علی رغم موفقیت های تحصیلی، شغلی، مالی و… احساس خوشبختی نمی کنند؛ زیرا در برقراری یک رابطه مناسب با دیگران مشکل دارند. وقتی فرزند شما مهارت های لازم را بیاموزد دیگران را به سوی خود جذب خواهد کرد و حضور دوستان به زندگی او مفهوم تازه ای خواهد بخشید.

مرکز یادگیری  تبیان

۳۵ comments

  • با سلام پسر ۷ساله ای دارم کلاس دومه۰با اینکه یک ماه و نیم از بازگشایی مدارس گذشته هنوز نتوانسته یک دوست پیدا کنه۰میگه میترسم پیشنهاد دوستی بدم قبول نکنن۰

    • در پاسخ به خانم س
      با سلام
      باید دید علت این ترس و نگرانی کودک از چه می تواند باشد ، ممکن است کمال گرایی های تربیتی یا مسایلی از این دست کودک را در رفتارهای جراتمندتر دچار مشکل کرده است و این مسایل باید ریشه ای درمان شود…

  • باسلام وتشکر بابت سایتتون، دختر من ۵ سالش هست بسیا رخونگرم و سریع با بچه های دیگه اوخت میشه. دائمآ هر مکانی که هست اعم از پارک مهد کودک رستوران و… دنبال بچه ها برای بازی میگرده. مشکل ما اینه که در رفتارهای دخترم نیاز شدید به ارتباط با بچه های دیگه وجود داره به شکلی که همیشه اون دنباله رو بچه های دیگست و عمدتآ بچه های دیگه سریعا متوجه این ضعف اون شده وازش باج خواهی میکنن و اگه مقاومت کنه با تهدید به قهر به خواستشون میرسن. حتی زمانی که بچه ها باهاش قهر میکنن همیشه اون پا جلو میزاره.

    • در پاسخ به میثم
      با سلام
      از این سن وسال به بعد قهر و آشتی در بین کودکان زیاد است و از طریق همین ارتباطات مهارتهای اجتماعیشان شکل می گیرد و به خودشناسی می رسند. شما نیاز است موقعیت هایی که احساس می کنید کودک در آن ضعف دارد را از طریق قصه ها و تا جای ممکن غیرمستقیم با او در میان بگذارید و سپس با ارایه راه حل ها یی در آن قالب ها ، ضمن درک احساسات کودک به او کمک کنید. برای مشاوره دقیق تر و بررسی بیشتر با مشاورین کودک فردا در تماس باشید…

  • پسر ۴ ساله ای دارم که اصلا با بچه های دیگر بازی نمیکند اگر هم بخواهد این کار را انجوم دهد من باید در کنارش باشم زود قهر میکند در کنار بچه ها بغض میکند احساس نا امنی مکند ساعتها تلوزیون نگاه میکند وفط فیلم های تکراری لطفا راهنمایی کنید ممنون

    • در پاسخ به لیلا
      با سلام
      فرزند شما نیاز به بررسی بیشتری دارد در صورت تمایل با مشاورین کودک فردا در تماس باشید.
      تلفن تهران:۹۰۹۲۳۰۱۶۹۳
      تلفن سایر شهرها:۹۰۹۹۰۷۰۳۱۶

  • سلام دخنرم هشت سال دارد و مشکل دوست یابی در مدرسه دارد و در خانه فحاشی می کند دست بزن داردو من خودم کارمندم و از همسرم جدا شدم و با خانواده مادرم زندگی می کنم و احساس می کنم دخنرم افسرده شده خواهش می کنم راهنمایی کنید. آیااورا در نزدیکی محل کارم ثبت نام کرده و پیش من باشد بهتر است لطفا پاسخ دهید چه کنم

  • سلام. دختر ۵ساله ای داارم که خیلی دوست داره بچه های همسایه خونمون بیان و بازی کنن. متاسفانه مشکلاتی در رفتار و فرهنگ دوستش دیدم که تمایل به ادامه این ارتباط ندارم. اما ممانعت من از اومدن بچه ها دخترم رو ناراحت کرده و حتی برخورد نادرست دوستش و حتی مادرش خیلی دخترم ناراحت کرده (به عنوان مثال مامانت بده!) سعی کردم توضیح بدم به دخترم اما توی این سن واقعا نمی دونم چه دلیلی باید گفته شده که درک کنه و دچار استرس نشه. و از این اصرار هرروزه و هر ساعته برای اومدن بچه ها دست برداره.

    • در پاسخ به مریم
      با سلام
      کودک شما در این سن نیاز شدیدی به همبازی دارد،بسیار خوب است برای جایگزین کردن کودکان دیگری به جای همبازی قبلی فرزندتان از مهد کودک یا کلاس های بازی استفاده کنید. این گونه کودکتان به دلیل ارضا شدن از بازی با دیگر کودکان از اصرار دست خواهد برداشت. در ضمن نیاز به توضیح دادن خیلی زیاد این مسله برای فرزندتان نیست بلکه فقط نیاز به درک احساس کودک است به عنوان مثال: من می دونم که تو الان خیلی ناراحتی چون دوست داری با … بازی کنی، حالا بیا به جاش بریم با هم شیرینی درست کنیم….

  • سلام.من معلم پیش دبستانی هستم.شاگردی دارم که فکر میکنم نمیتونه با دیگران ارتباط برقرار کنه.چون مرتب میگه من دوستی ندارم و چرا هیچ کس با من دوست نمیشه.البته وقتی بچه ها باهاش بازی میکنند چون زود بچه ها رو میزنه اونا هم میگن ما دیگه باهاش بازی نمی کنیم.و شاگرد من خیلی زود پشیمان میشه ولی بقیه دیگه باهاش بازی نمی کنند چون میگن ما رو میزنه.و دوست داره تو بازی حرف حرف خودش باشه ولی وقتی در مورد قوانین بازی باهاش صحبت میکنم قبول میکنه.و با خانوادش که صحبت کردم میگن در خانواده چون هیچ بچه ی هم سن خودش نداره با بزرگتر ها بازی میکنه.ودر بعضی مواقع که تنها میشه شروع میکنه به مکیدن انگشت هاش خیلی نگرانش هستم چون سال دیگه میخواد بره کلاس اول.لطفا راهنمایی کنید

    • در پاسخ به پریسا
      با سلام
      ابتدا باید نحوه ی تربیتی کودک در خانه بررسی شود. نیاز است کودک مهارت مدیریت خشم را یاد بگیرد و سعی شود احساسات خودش مورد توجه قرار گیرد تا بتواند کم کم احساسات دیگران را نیز در نظر بگیرد. از مادرش بخواهید با ما در تماس باشد…

  • با سلام و تشکر از مطلب خوبتون.من تک دخترم ۵ سالشه و پیش دبستانی به مدرسه میره.دختر من خیلی اجتماعی و زود جوشه و پرجنب و جوشه ولی متاسفانه با همه این خوبیهاش استرس زیادی داره.توی مدرسه یه دوست داره که خیلی به هم وابسته ان البته بیشتر دخترم.وقتی روزی دوستش غایب میشه دخترم خیلی ناراحت میشه و گریه میکنه و استرس میگیره و گریه میکنه و همش میگه نکنه منو اذیت کنن بچه های کلاس درصورتی که با پرس و جو و دقت فهمیدم هیچ اتفاق ناگواری نیافتاده که ازشون بترسه ودر نبود دوستش هر کاری که معلم بهش میده میگه بلد نیستم انگاری که اون دوستش خیلی بهش اعتماد به نفس داده و در نبودش اعتمادشو از دست میده در صورتی که دوستش اصلا اجتماعی نیست و دختر اروم و بی سر و صداییه ولی دخترم خیلی پرجنب و جوشه البته تغییری هم در رفتارش پیش نیومده که مثل دوستش بشه ولی مشکل اینه که تو مدرسه در نبود من میخواد به یکی پناه ببره انگاری تا ترسش بریزه و اون فرد دوستشه.لطفا راهنماییم کنید با اینهمه وابستگی دخترم به دوستش چکار کنم ممنونم

    • در پاسخ به سمیرا
      با سلام
      مادر عزیز به نظر میرسد فرزند شما هنوز وابستگی حل نشده ای به خود شما دارد که در نبود شما درکنارش این وابستگی را روی دوستش پیاده می کند و به همین دلیل دچار استرس شده و اعتماد کافی را در انجام کارها به خود ندارد. بهترین راه حل در ابتدای امر حل وابستگی دخترتان به شما با شیوه ای درست و در مراحل بعد کمک به افزایش اعتماد به نفس در کودکتان می باشد. برای کمک به فرزندتان نیاز به اطلاعات بیشتر و مشاوره می باشد چرا که بررسی کامل و پیدا کردن راه حل مناسب حال دخترتان از حوصله ی بحث نوشتاری خارج است.در صورت تمایل با مشاورین ما در تماس باشید.
      تلفن تهران:۹۰۹۲۳۰۱۶۹۳
      تلفن شهرستانها:۹۰۹۹۰۷۰۳۱۶

  • با سلام
    دختری ۱۰ ساله دارم که بسیار خجالتی است. اصلا برای دوستی با کسی پیش قدم نمی شود . دوست صمیمی داشت که از پنج سالگی با او آشنا بود و باهم کلاس ورزش و مدرسه می رفتند.حالا دوستش با کسی دیگر صمیمی شده و دخترم حتی زنگ تفریح تنها می ماند .میگوید از من فرار می کنند.دختر من خیلی تودار است و حتی مریض می شود دردش را نمی گوید.من برایش توضیح دادم که همیشه دوستیها ماندگار نیست و سعی کرده ام وقتش را با کلاسهای دیگر و با گردش و خرید و تفریح پر کنم ولی خیلی دلش شکسته . لطفا راهنمایی کنید
    با تشکر فراوان

    • در پاسخ به مهناز
      با سلام
      شما می توانید با پذیرش احساسات کودک و نحوه ی گفتاری صحیح با او کمکش کنید که با ناراحتی از دست دادن دوستش کنار بیاید . سپس شرایط اجتماعی بیشتری برایش فراهم کنید که خارج از مدرسه نیز بتواند با هم سن و سالان خودش در ارتباط باشد از طریق ثبت نام در کلاس ها و دعوت از هم کلاسی ها به خانه.برای در یافت مشاوره دقیق تر با مشاورین ما در تماس باشید…

  • باسلام دخترمن۷ساله است مشکل دخترمن این است ۱ دروغ می گوید ۲درموردهرچیزی با ایشان صحبت میکنیم دلیل هایی که به فکرخودش منطقی است را عنوان میکند ۳درمورددوستیابی برای همه می خواهد رییس باشد وطی روزهر اتفاقی که درمدرسه وبیرون از مدرسه براش اتفاق می افتد برای من ومادرش تعریف نمی کند وبعضی وقتها به من که پدرش هستم می گوید اگر بگم مامان مرا دعوا میکند

    • در پاسخ به حسن رضوانی
      با سلام
      پدر گرامی برای راهنمایی کامل نیاز به اطلاعات بیشتری می باشد. لطفا با مشاورین کودک فردا در تماس باشید. تهران:۹۰۹۲۳۰۱۶۹۳ شهرستان:۹۰۹۹۰۷۰۳۱۶

  • با سلام دختر ۴ساله ای دارم که امسال سال سوم هست که به مهد می رود دختر باهوش ومهربانی هست ولی در کلاس با بچه ها ارتباط برقرار نمی کنه و می گه دوستی نداره حتی کلاس زبان هم می رود و اونجا هم دوستی نداره اصلا پیش قدم نمی شه که با کسی دوست بشه خیلی نگران هستم لطفا راهنمایی کنید . ممنون

    • در پاسخ به عسل
      با سلام
      نگران نباشید با گسترش مهارت های اجتماعی کودک و در کنار هم سن و سالان قرار گرفتن مهارت های ارتباطی کودک تقویت می شود.شما می توانید الگوهای درست دوست یابی را از طریق بازی های نمایشی با کودک و قصه گویی به او یاد دهید.موقعیت هایی مثل پارک رفتن و بازی با کودکان دیگر را برایش زیاد فراهم کنید و حتی در این مواقع گام گام مرحله ی دوست یابی را به او نشان دهیدمثل اینکه آرا به بچه ها نزدیک می شود، خوراکیش را تعارف می کند و مواردی از این قبیل… برای مشاوره دقیق تر نیز می توانید با خطوط ما در تماس باشید.

  • با سلام من یک دختر ۱۱ ساله دارم که دوست صمیمی اش رفته با کس دیگری دوست شده و دختر من از این که رفیق قدیمی اش بنا به گفته خودش ولش کرده و تحویلش نمی گیره و تنها مونده ناراحت است البته به من می گوید که الان پیش دوست دیگری در مدرسه می نشیند ولی من میدونم که از این قضیه ناراحت است و اضطراب و ناراحتی را از ناخن جویدن های زیادی که اخیرا پیدا کرده متوجه میشوم.

    • در پاسخ به مریم
      با سلام
      به کودکتان کمک کنید در مورد احساساتش صحبت کند ، پس از آن از طریق حل مساله می توانید راه های مختلفی برای کنار آمدن با این موضوع را با هم بررسی نمایید.مهم این نیست که حتما دوستشش برگردد مهم این است که کودک بتواند در برخورد با مشکلاتش به صورت منطقی تری برخورد نماید و تنها پاسخ اضطراب به موقعیت ها نداشته باشد. برای مشاوره دقیق تر با خطوط ما در تماس باشید.

  • باسلام دختری ۵ساله دارم که بیشترازطریق دادن خوراکی یا وسایلش بادیگران دوست میشه ودوروبرش دوست ورفیق زیاد داره لطفامنوراهنمایی کنین چه دوستانی براش مناسبندومیتونه با اونها دوستیش روادامه بده ممنون

    • در پاسخ به فهیمه
      با سلام
      می توانید راه های دیگری نیز به دخترتان برای دوست پیدا کردن نشان دهید مثل بازی های مشترک ، علاقه مندی های مشترک و کارهایی از این دست.اگر همیشه وسایل اش را به دیگران می دهد برایش مرزهایی را مشخص کنید و محدودیت هایی برای خرید دوباره وسایلش برای او تعیین کنید.کودک در این سن و سال باید در مهد کودک و کلاس ها دوستانی هم سن و سال برای خودش بیابد و اگر مشکل و ناراحتی پیش آمد شما با صبر و حوصله ابتدا شنونده حرف هایش باشید سپس با کمک او راه حل هایی برای کنار آمدن با مشکلش را بیابید.

  • با عرض سلام پسر ۴ ساله ای دارم اصلا حاضر نیست وارد جمع بچه ها شود و با انها بازی کند با اینکه از نگاه کردن به بازی انها بسیار لذت میبرد و میدانم دوست دارد با انها بازی کند در ضمن او به مهد کودک هم رفته و اکنون هم به کلاس نقاشی و قران میرود و در یادگیری هم مشکلی ندارد بلکه تا اندازه ای جلوتر هم است لطفا راهنماییم کنیدممنون.

    • با سلام
      در این سن و سال رفتارهای خجالتی بودن تا حدی طبیعی است ولی باید بررسی شود که آیا کودک تجربیات بدی از ارتباط با کودکان دیگر داشته ،مسائلی است که نگرانش می کند و پس از بررسی ها از طریق تشویق گام به گام رفتارهای اجتماعی و در جمع قرار گرفتن او،می توانید باعث شوید به مرور زمان هایی که به بازی های جمعی می گذراند بیشتر شود.

  • پسر من الان ۷ سالش است وخیلی پسرمهربانی است و برای دوست شدن با افراد پیش قدم می شود ولی دیگران از دوستی او استقبال نمی کنند و با او دوست نمی شوند پسرم می گوید در کلاس هر کسییک یا دو نفر را برای دوستی دارد ولی من فقط یک دوست دارم و دیگران با مندوست نمی شوند . و حتی در کارنامه اش نیز موضوع دوستیابی او را خوب زده اندو بسیار خوب نزده اند و این موضوع مرا ناراحت کرده است . لطفا من را راهنمایی فرمایید.

    • با سلام
      ابتدا لازم است به حرف های پسرتان خوب گوش دهید و احساساتش را بپذیرید.بعد تمرکز او را از روی تعداد دوستان بردارید یعنی این مهم نیست که ما چند عدد دوست داریم مهم است که با همان یک دوستمان اوقات خوبی را سپری کنیم. اما در جمع هایی که قرار می گیرد به صورت غیرمستقیم نظاره گر باشید که آیا واقعا مشکلی وجود دارد یا خیر.و در مورد کارنامه اش هم موضوع را از معلمش جویا شوید تا اگر اشکالی وجود دارد متوجه شوید و به او کمک کنید.

  • سلام ممنون از اینهمه لطفتون .
    تسنیم مرداد ماه ۴سالو تموم میکنه تو بازی کردن با دوستاش معمولا حس رهبری گروهو داره حتی با خودمم همینطوره دوستداره جای مجری ویا نقش اول یازیهاشون یاشه خودش هر بازی بخواد باید همون بازی انجام بشه وهمیشه دوستاش به بهانه ای یادعوا ازش دور میشن لطفا راهنماییم یفرمایید

    • با سلام
      داشتن حس رهبری و سر گروه بودن ایراد نیست اما باید از طریق قصه ها و بازی ها به کودک الگوی یک رهبر و یا سرگروه خوب بودن را نشان داد،و البته زمان هایی که با او بازی می کنید و می بازید الگوی یک بازنده خوب را نیز به او نشان دهید. همیشه بر لذت بازی و در کنار هم بودن تاکید کنید و از طریق تشویق رفتارهای مشارکتی او با دوستانش گام به گام او را به هدف بازی های لذت بخش نزدیک کنید.

  • باسلام:پسر۷ ساله ای دارم که بعداز طی دوره ی پیش دبستانی در سال
    گذشته..امسال در کلاس اول دبستان است .. از نظر تحصیلی بسیار موفق است بخاطر تلاش و کوشش درسی هرروز مورد تشویق آموزگار خودش و بخاطر انضباط هم معمولا”مورد تشویق مدیرمدرسه قرار میگیرد.بنده و مادرش علیرغم بعضی بی نظمیهای روزانه اش باتذکر مسئله را فیصله میدهیم و در تداوم تشویقهای مدرسه تشویقش میکنیم…البته نه خیلی زیاد. پسری بچه ای ذاتا”مهربان و عاطفی و خیلی هم زودباور است و مورد توجه عاطفی پدر و مادر نیز میباشد.البته از بنده(پدر)حساب میبرد. معمولا” کمرو یا خجالتی هم نیست.در طول۳ ماهه ی گذشته برای دومین بار بصورت خیلی جدی در مورد اینکه کسی بامن دوست نمیشود یا دوستی که از قبل( دوره ی پیش دبستانی)دارم با بچه های دیگر بازی میکند و فقط در موقع درس بامن دوست است…میگوید که بابا من دوست دارم با بچه های دیگه بازی کنم ولی منو بازی نمیدهند..و..و…لطفا” در صورت امکان برای راهنمائی و برخورد درست با فرزندم در این موضوع توصیه های لازم را بفرمایید………….سپاسگزارم

    • با سلام
      با کودک خود در این مورد صحبت کنید و احساساتش را بپذیرید.در مرحله ی بعد دقت کنید که به چه علت دیگران با او بازی نمی کنند،آیا مشکل رفتاری مثل تهاجمی بودن ، شوخی های ناراحت کننده یا مسایلی از این دست در کودک وجود دارد.بعد سعی کنید مشکلاتی که در برخوردش با دیگران دارد را در خلال قصه ها و حتی بازی های نمایشی با او تمرین و اصلاح کنید.می توانید کارهای جالبی مثل بازی های کوتاه و جدید یا ترفند های ساده ی شعبده بازی را به او آموزش دهید که برای خود و دوستانش جالب باشد و در ایجاد دوستی بین بچه ها کمک کننده باشد.

  • باسلام درسا۵ سالشه دوست داره به خونه ی دوستاش بره وبازی کنه یا که اونها رو بیاره ولی هر باربا اونها سر اسباب بازی دعوا میکنه وسایلش رو به کسی نمی ده وتوقع داره دوستاش تمام اسباب بازی هاشون رو دراختیارش بزارن همین توقع رو هم سر خوراکیهای مختلف داره لطفا راهنماییم کنید.

    • با سلام
      اشتراک وسایل با دیگران و بخشندگی جزیی از مهارت های زندگی است که به تدریج در طول سال های رشدی کودک با تشویق و نشان دادن الگوهای بخشندگی در اطراف کودک حاصل می شود. شما می توانید هدایای کوچکی برای دوستان درسا تهیه کنید و از او بخواهید که آنها را به انها بدهد و کلی او را تشویق کنید.در مراسم ها و گروه های خیریه همراه با کودکتان شرکت کنید و او بخشیدن و کمک به دیگران را به صورت عملی مشاهده کند.در هنگام دعوت دوستان به خانه با نظر خود او دو تا از اسباب بازی هایی را که می خواهد به دوستانش دهد،برچسب بزنید تا او احساس خطر نکند که دوستان می توانند همه وسایل شخصی و دوست داشتنی او را دستکاری کنند. با این روش ها آرام آرام او را از نظر ذهنی برای بخشیدن آماده کنید.

پاسخی دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


+ 5 = هفت

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>